Het is vlak na de Tweede Wereldoorlog. Het stadje Giancaldo op Sicilië heeft één plaatselijke bioscoopzaal, de Paradiso. Alfredo (Philippe Noiret) is de projectionist. Voordat een film in de zaal wordt vertoond, wordt deze eerst gecensureerd door de pastoor (Leopoldo Trieste). De ondeugende, maar ook aandoenlijke Salvatore (Salvatore Cascio) is geobsedeerd door film en wil dolgraag in de projectiecabine bij Alfredo kijken. Maar Alfredo wil dat niet, dat is veel te gevaarlijk vanwege brandgevaar. Salvatore blijft echter zo lang aandringen dat Alfredo uiteindelijk toch overstag gaat. Salvatore leert zo het vak van projectionist van Alfredo en na een ongeluk neemt hij het werk van Alfredo in z'n geheel over.

Jaren later is Salvatore nog steeds de projectionist van de druk bezochte bioscoopzaal. Hij heeft een kleine filmcamera gekocht en leert zichzelf het vak van filmmaker. Hij wordt verliefd op de mooie Elena (Agnese Nano), maar zij verhuist met haar ouders naar een andere stad. Salvatore vertrekt ook uit het stadje, om er dertig jaar later pas weer terug te keren. Dan blijkt er veel veranderd.