‘Zes dagen’ behoort sinds het einde van de zestiende eeuw tot het bekendste undergroundliteratuur van Europa. Op basis van dit, alom als pornografisch bestempelde, werk werd Aretino’s gehele literaire oeuvre binnen drie jaar na zijn dood in 1556 op de ‘Index van verboden boeken’ geplaatst.

In 1534 schrijft Pietro Aretino, dichter, satiricus en polemist, de seksueel zeer expliciete ‘Ragionamenti’ en ‘Dialoghi’, later bekend onder de naam ‘Sei giornate’, Zes dagen. De schrijver wordt om dit boek geroemd en verguisd en vestigt zijn faam als 'profeet van de seksualiteit'. ‘Zes dagen’ kan gelezen worden als een handleiding voor vrouwen die zich willen bekwamen in het hoerendom.



Het verhaal gaat over Nanna, de moeder van Pippa, die niet weet wat ze met haar dochter aanmoet; moet ze haar naar het klooster sturen, een echtgenoot voor haar zoeken of haar hoer laten worden?
Gezeten onder een vijgenboom in een lommerrijke tuin, laat ze in drie dagen samen met haar vriendin Antonia de drie mogelijkheden de revue passeren. Op de eerste dag wordt het kloosterleven besproken, op de tweede dag het leven van getrouwde vrouwen, en op dag drie komen de hoeren aan de beurt. Ze komen tot de conclusie dat als je toch de liefde moet bedrijven je je daar maar beter voor kunt laten betalen.

Op de vierde dag vertelt Nanna aan Pippa dat ze besloten heeft haar hoer te laten worden, en leert ze haar de kneepjes van het vak. Op de vijfde dag worden de mannen en hun streken en zwakheden behandeld en op dag zes komen de koppelaarsters aan bod.