Het album Chocabeck gaat over Zucchero’s roots en zijn leven in een klein dorpje bij Reggio Emilia. De titel van het album is afkomstig uit het dialect van Reggiano. “Choka” betekent herrie maken, en “beck” betekent snavel.

"Toen ik klein was, gebruikte mijn vader die uitdrukking altijd. Als ik hem vroeg of er iets te eten was, zei hij liever "A ghe di chocabeck" dan dat hij zei dat er niets te eten was. Jarenlang dacht ik dat deze "chocabecks" heerlijk waren. Nog steeds ben ik ernaar op zoek!

Zucchero heeft niets tegen de huidige pick’n’mix cultuur en het downloaden via internet. Maar dit album, zo zegt hij, heeft hij speciaal gemaakt om traditioneel te beluisteren. “Als ik een album maak, dan is het net als schilderen. Je kunt niet zo maar een stukje uit een schilderij pakken – een schilderij is een geheel. Als je het hele plaatje ziet, maakt het heel veel meer indruk dan de losse stukjes."

1. Un Soffio Caldo [A Warm Breath]
2. Someone Else’s Tears
3. Soldati Nella Mia Citta [Soldiers in my Town]
4. E’ Un Peccato Morir [It is a Shame to Die]
5. Vedo Nero [I See Black]
6. Oltre Le Rive [Beyond the Shores]
7. Un Uovo Sodo [A Boiled Egg]
8. Chocabeck
9. Alla Fine [In the End]
10. Spicinfrin Boy
11. God Bless the Child

In november 2010 verscheen zijn nieuwe album Chocabeck, dat nu al wordt gezien als een van de beste, al dan niet het beste album van Zucchero. Op dit album werkte hij samen met een keur aan internationale muzikanten. Het album is opgenomen in Los Angeles, Bolgheri (Italië) en Londen en klinkt fantastisch, mede dankzij het sterrenteam dat Zucchero ditmaal formeerde: Don Was produceerde 8 songs, Brendan O’Brien produceerde 3 tracks en op de titeltrack Chocabeck zingt niemand minder dan Brian Wilson de backing vocals. Bono tekende voor de tekst van het nummer Someone Else’s Tears, Roland Orzabal voor de tekst van God Bless The Child.